Achter mijn ogen
- Corine van der Werf
- 25 apr
- 2 minuten om te lezen
Achter mijn oogleden
komen ONTELBAAR veel
prachtige nachtige
dieren langsgegleden.
Onvoorstelbaar mooi en soepel,
alle vormen van de regenboog
vallen langzaam door een koepel;
een stier met vleugels
en ook watzijnhet?-fanten,
salamanders met 1 oog,
maar wel 100 staarten!
leeuwen ook , met wijde veren
zweven langzaam door de boog.
Ben ik, zoals ze zonder licht
daar zo zachtjes zweven,
op de bodem van een oceaan??
Geen kleuren hier
slechts zwart en grijs,
elegant verfijnd getekend
dwarrelen en scharrelen
ze samen door mij heen.
Een enkel kijkt mij ook nog aan
en een draakje zonder vuur
zie ik ook nog even,
lijkt zich te verslikken
in zijn eigen rook
Ze zijn te mooi om waar te zijn!
Adembenemend zwevend zakken ze,
zijn zij van rook of is het glas?
Een blauwdruk van alles wat hier
ooit misschien al was?
Alsof alle schepselen
die ooit waren of nog komen
zich zomaar laten zien
mooier dan mijn stoutste dromen,
in het donker achter mijn ogen.
Mythische schepsels, net als wij
maar onbekend -en oh zo prachtig !
Jong groot oud klein ,
en ook soms drachtig
Alsof een schatkist vol juwelen
leeggeschud werd en zij met z'n allen
naar beneden komen vallen
dwars door water heen,
als de wezens diep daar beneden
zo licht en wit en teer doorschijnend
bijna in het zwart verdwijnend,
nog nèt wat laten zien
van hun ongetemde pracht,
Ze lijken hier zo miniscuul,
mar dat is wat mijn hoofd bedacht ?
Te weten dat ze ècht bestaan
en zo uit het water komen vliegen!
Maar wellicht is dit de waan
en zijn zij het die mij zo bedriegen,
mij zo voor t lapje houden??
.....De beer is los...?
....Of zijn het vlinders ,
drakenkinders,
alles duikelt door mij /haar heen
zo mooi...
niemand lijkt ook iemands prooi
gegeten is er nog geen een..