Ik neem het bos zo anders waar alsof ik haar niet zie maar “scan” In de verte roept een dunne den; het gaat allang niet goed met haar. De stompen van de moederbomen kreunen zachtjes tijdens het dromen, wat zij nog aan de aarde geven is weer goed voor al het leven. Het doet zeer ook om te weten dat hun rechten zijn vergeten, in het tijdperk waarin wij nu gaan bepaalt “homo Economicus’ het bestaan. Het is voor nu een schrale troost te weten dat wie zijn vuilnis loo

Achter mijn oogleden komen ONTELBAAR veel prachtige nachtige dieren langsgegleden. Onvoorstelbaar mooi en soepel, alle vormen van de regenboog vallen langzaam door een koepel; een stier met vleugels en ook watzijnhet?-fanten, salamanders met 1 oog, maar wel 100 staarten! leeuwen ook , met wijde veren zweven langzaam door de boog. Ben ik, zoals ze zonder licht daar zo zachtjes zweven, op de bodem van een oceaan?? Geen kleuren hier slechts zwart en grijs, elegant

Ik ben een zwerm van spreeuwen ik – of wij-doe(n) dit zo al eeuwen ….en ook doet mee de lucht er tussen; wij zijn dan ook een spreeuwen-kussen. ik draai en zwenk , in éen oogwenk van wijd uiteen weer nauw tezamen, Zo met velen ĒEN is een geschenk, met éen vleugelslag elkaar bekwamen. Regendruppels door ons heen vertellen mij -ons-vanzelf waarheen. De vleugelslag die haast bezwijkt van àl dat water wijst de weg en wijkt- wel uit – ,maar in een ogenblik is weg weer deze

1000 vleugelslagen in het zwerk gaan niet langer aan het werk. Wie een goede baan wil vinden behoort nu verder tot de blinden. Van af nu wordt gadeslaan de nieuwe functie van de haan. De kievit die heeft daarentegen een heel actieve taak gekregen Stapels maken doet de reiger de uil vecht voortaan als een tijger In samenspraak met ooievaar let havik op de evenaar want volgens kip- die kan het weten- gaat de wereld straks vergeten wat boven en wat onder is (wellicht lo

Onrust voel ik, tot in mijn botten, zie jungle -planten in de straten onvermoed, dwars door beton; niemand had dit ooit bedacht of in de verste verte voorzien. Een stortvloed vol van groene pracht! Dit is nog maar het begin... van wat men later noemen zal; de Terugkeer van de GROENE KRACHT. Niemand vermoed nu het verval van alles dat grijs, sterk en zo recht ook leek, zo uit ‘t lood zal raken. En dat ...vóor het einde van de week de asfaltwegen zachtjes kraken doo